Het verhaal van een door veiligheid gedreven innovator

BrandweerNet: initiatief van een praktijkgerichte brandweerkundige

Je hebt professionals die hun vak bijhouden en experts die hun vakgebied helpen vernieuwen. Edward Huizer, oprichter van BrandweerNet, hoort bij die laatste categorie. Samen met de Brandweeracademie zette Edward de afgelopen twintig jaar tal van onderwerpen op de vakbekwaamheidsagenda van de brandweer. Waaronder het RSTV-model, repressieve ventilatie en mede de basisprincipes van brandbestrijding. Waar haalt deze enthousiaste vakman zijn tomeloze energie vandaan en wat is zijn passie? Wat ontwikkelt hij nu precies en op welke behoefte van de brandweer speelt hij hiermee in?

Dit is het verhaal van een door veiligheid gedreven innovator die de dingen graag beter maakt. En die niet alleen in zijn eigen ontwikkeling investeert, maar ook anderen graag helpt om het beste uit hun zelf en hun omgeving naar boven te halen. Lees dit artikel over de mens, ontwikkelaar, onderzoeker en docent Edward Huizer. Het verhaal achter BrandweerNet.

Avontuur en verantwoordelijkheidsgevoel

Edward had al jong een hang naar avontuur en een sterk ontwikkeld verantwoordelijkheidsgevoel. Die aspecten spraken hem aan in de marine. Hij wilde net als zijn broer marinier worden. Op letterlijk een haar(dikte) na was hij dat geworden ook, ware het niet dat zijn rug een schamele millimeter te veel uit het lood stond. En dus kon hij een carrière als marinier op zijn buik schrijven. Na anderhalf jaar andere opleidingen bij de Marine te hebben gevolgd, maakte hij de oversteek naar het bedrijfsleven. Hij kreeg een technische functie bij een bedrijf dat heftrucks voor het vervoer van zeecontainers maakte. En…ging daar bij de bedrijfsbrandweer.

Hoewel zijn technische middelbare school tegenover een brandweerkazerne stond, had hij als puber nog niets met de brandweer. “Terwijl mijn klasgenoten naar het raam vlogen wanneer de brandweer uitrukte, bleef ik gewoon zitten. Dat ik later bij de bedrijfsbrandweer ging, was meer omdat ik graag een BHV-diploma op zak wilde hebben.” Hij kon toen nog niet bevroeden dat hij door de bedrijfsbrandweer een virus opliep dat hij nog steeds onder de leden heeft. Dat brandweervirus heeft hem sindsdien alleen maar meer te pakken gekregen. De brandweer als alternatief voor de mariniers, het kan verkeren.

Geen boekenwurm

Na de baan bij het heftruckbedrijf volgde een functie als ploegleider bij een metaalbewerkingsbedrijf in Doetinchem. Dat is ook de plek waar Edward nog steeds woont en al bijna dertig jaar bij de vrijwillige brandweer zit. Hij combineert er de functies van bevelvoerder, ploegchef en Officier van Dienst. Zoals hij zich bij de brandweer ontwikkelde, zo deed hij dat ook in het bedrijfsleven. Na de baan bij het metaalbedrijf volgde er een indrukwekkende loopbaan van management- en directiefuncties in de brandbeveiliging.

Als kind was Edward niet bepaald een boekenwurm. “Ik was niet zo gemotiveerd om te leren. Dat kwam pas later toen ik merkte dat ik kennis nodig had om dingen te kunnen verbeteren. Ik keek altijd om mij heen hoe ik dingen beter of efficiënter kon maken. Waarbij ik graag mijn collega’s in die zoektocht meenam, om samen het beste uit ons zelf en onze omgeving te halen. Om hierin te slagen had ik vooral meer kennis van bedrijfskunde, management en business development nodig. Later heb ik die kennis aangevuld met een vakgerichte verdieping in de wereld van brandfysica, thermodynamica en materiaalkunde. Op die gebieden heb ik de nodige opleidingen en trainingen gevolgd”, aldus Huizer.

Edward neemt de leiding op het moment dat zijn organisatie dat nodig heeft. Risico’s gaat hij hierbij niet uit de weg. Zijn gedrevenheid en verantwoordelijkheidsgevoel vallen in zijn carrière op cruciale momenten perfect samen. Om zich fulltime als brandweerkundige te kunnen ontwikkelen en daarmee de brandweer verder te helpen, besluit Edward om in 2005 voor zichzelf te beginnen. Eerst naast zijn werk en vijf jaar later fulltime.

Brandbestrijder èn brandbeveiliger

Hoewel zijn interesse in brandontwikkeling groot is, wil hij die kennis vooral gebruiken om branden te voorkomen en goed te kunnen bestrijden. Het zijn niet de spanning en sensatie van een brand die hem drijven, maar het streven om de ellende van een brand te voorkomen of beperken. “Bij de brandweer heb ik in scenario’s leren denken. In de brandbeveiliging ben ik begonnen met de verkoop en het onderhoud van blusmiddelen. Mijn klanten vroegen mij vaak om advies over hoe zij risico’s konden voorkomen. Dan nam ik ze scenariogericht mee in hoe een brand in hun gebouw kan ontstaan en zich verder kan ontwikkelen. Dat leidde er soms zelfs toe dat directies mij uitnodigden voor overleg over brandveiligheid”, aldus Huizer.

Edward begon het steeds leuker te vinden om zijn kennis van brand, brandbestrijding en brandbeveiliging te combineren. “Ik heb hierdoor het ontstaan en de ontwikkeling van branden leren doorgronden, en dat is weer nodig om te begrijpen hoe je die kunt voorkomen en bestrijden. Mijn technische achtergrond en interesse in de fysische en chemische aspecten van brand hielpen daarbij.”

Maar Edward leerde als ‘brandweerman in de brandbeveiliging’ ook nog iets heel anders. Iets dat hem later als docent en ontwikkelaar enorm geholpen heeft. En dat is de competentie om het ontstaan van brandrisico’s en het voorkomen of beperken daarvan op een eenvoudige manier uit te kunnen leggen. Daarbij gebruikte hij steeds meer beeld en steeds minder tekst. Want veel klanten in de brandbeveiliging wisten niets van brandontwikkeling. Edward kwam er voor technische klussen, maar droeg met zijn adviezen en inzichten ook direct bij aan hun veiligheidsbewustzijn.

Inspiratie vanuit de vakinhoud

Huizer merkte ook aan zijn collega’s dat die hun werk als brandbeveiliger leuker begonnen te vinden als zij het hoe en waarom daarvan beter konden uitleggen aan hun klanten. “Ik werk graag samen met mensen die zich door de vakinhoud van hun werk laten inspireren en gaf hen de ruimte om hun vakkennis verder te ontwikkelen. Zodat ze echt als preventist hun werk in de brandbeveiliging konden doen. Op die manier heb ik teams gebouwd die hun vak op een hoger niveau hebben getild en daarmee een grote meerwaarde voor onze klanten vormden.”

De resultaten van die benadering bleven niet uit en die gaven Edward de kans om als manager de landelijke organisatie van zijn werkgever op basis van kennis te (her)vormen. En dat is precies wat hij nu als docent en ontwikkelaar ook bij de brandweer doet. Hij gebruikt zijn kennis om collega’s sterker te maken in hun vak. Maar ook om het brandweervak als geheel op een hoger niveau te tillen, samen met de Brandweeracademie. Wanneer die ambitie dreigt vast te lopen op organisatorische belemmeringen, inspireert en stimuleert Huizer de veiligheidsregio’s als werkgever van de brandweer om die hindernissen weg te nemen.

Van kennis naar handelingsperspectief

Dit brengt ons bij de hamvraag wat de behoefte in het brandweeronderwijs aan zo’n kennisintensieve onderbouwing van het brandweervak is. De meeste brandweermensen zijn vrijwilliger. Hoe kunnen die hun vak nog bijhouden wanneer dat steeds weer een nieuwe kennisimpuls krijgt? En hoe kunnen we al die kennis onder tijdsdruk bij een incident toepassen, rekening houdend met onze menselijke beperkingen? Hebben we het brandweervak niet veel te ingewikkeld gemaakt? Het zijn vragen die Edward dagelijks bezighouden.

Huizer is de laatste om te ontkennen dat de ontwikkelingen op het gebied van brandontwikkeling en brandbestrijding zo snel gaan, dat je die niet meer allemaal kunt bijhouden. Laat staan dat je alle onderliggende kennis kunt consumeren. Om nog maar te zwijgen van de beperkte hoeveelheid kennis die je onder tijdsdruk in de incidentbestrijding kunt toepassen. Maar hij wijst ook op een andere kant. Door de jaren heen heeft de brandweer veel tactieken en technieken toegepast zonder het ‘hoe’ en ‘waarom’ van die innovaties voldoende te onderzoeken en onderbouwen. Omdat we dankzij die hulpmiddelen wel steeds meer risico’s zijn gaan nemen, met name bij de offensieve binneninzet, is het brandweervak er per saldo niet veiliger op geworden. Door branden met slachtoffers onder het brandweerpersoneel is het risicobewustzijn aangewakkerd en daarmee ook de behoefte aan verklarende kennis. Brandweermensen willen gewoon weten hoe een brand veilig en effectief kan worden aangepakt en hebben ook recht op die kennis.

Het waar nodig onderbouwen, valideren en doorgronden van de interactie tussen brandontwikkeling en brandbestrijding is volgens Edward het centrale doel van zijn samenwerking met de Brandweeracademie. Daarom werkt hij ook als onderzoeker mee aan onderzoeksprojecten van het lectoraat Brandweerkunde. “Die kennis is echt nodig om tactieken en technieken van de brandweer veilig, effectief en beheersbaar te maken. Dat begon 20 jaar geleden samen met de Brandweeracademie door ons te verdiepen in repressieve ventilatie. Inmiddels zijn we 30 projecten verder.”

Wanneer onderzoek leidt tot bruikbare vakkennis, heeft de Brandweeracademie de uitdaging om die kennis te vertalen naar een toepasbaar handelingsperspectief voor brandweermensen in operationele functies. Dit brengt ons op de rol van Edward als ontwikkelaar en docent.

Visualiseren en verkleinen van kennis

Een beter begrip van kennis leidt meestal automatisch ook tot meer inzicht in de praktische toepasbaarheid ervan en het onderscheid tussen ‘need to know’ en ‘nice to know’. Edward gebruikt beelden zoals schema’s en modellen om de relaties tussen kernbegrippen in de brandfysica en de brandchemie visueel inzichtelijk te maken. “Mijn visualisaties zijn het resultaat van mijn bestudering van bronnen uit verschillende vakgebieden. Hierbij leg ik waar nodig relaties tussen theorieën en begrippen uit o.a. de natuur- en scheikunde, thermodynamica en materiaalkunde. Allemaal met als doel om de ontwikkeling van een brand in zijn interactie met het gebouw, de omgeving en de brandbestrijding beter te kunnen begrijpen. Ik merk dat mijn cursisten baat hebben bij die visualisaties omdat die de voor hen relevante kennis als het ware verkleinen door deze samen te vatten. Een plaatje zegt immers meer dan duizend woorden.”

Gaandeweg heeft Edward heel wat visuele les- en leerstof ontwikkeld die onder andere via lesboeken en presentaties zijn weg in het brandweeronderwijs heeft gevonden. Huizer: “Ook wanneer mensen iets lezen of horen, denken ze er de plaatjes bij en slaan ze die kennis ook in de vorm van beelden op. Zelf doe ik niet anders. Ik heb er mijn gewoonte van gemaakt om mijn eigen mentale beeldvorming van kennis in presentaties te visualiseren. Anderen kunnen hierdoor leren van mijn beeldvorming, en van de manier waarop ik abstracte begrippen en theorieën heb leren begrijpen.”

De presentaties van Edward zijn niet zelden ware kunstwerken. Gevoel voor vormgeving zit volgens hem in zijn familie. Hij kan dan ook blij worden van de cirkel waarmee de Brandweeracademie de basisprincipes van brandbestrijding visualiseert. Die basisprincipes zijn op zichzelf al een mooi voorbeeld van een eenvoudig handelingsperspectief. “In de basisprincipes komt alle relevante kennis op het gebied van brandontwikkeling en brandbestrijding op een overzichtelijke manier bij elkaar. Als resultaat van jarenlang onderzoek. Dat is een mooi voorbeeld van het verkleinen van kennis naar het niveau van ‘need to know’.” Hij prijst zichzelf dan ook gelukkig dat hij een belangrijke bijdrage aan die basisprincipes heeft mogen leveren.

Te veel leidt tot te weinig

Als beginnend brandweerdocent trapte Edward nogal eens in de valkuil om te veel kennis en inzichten te delen met zijn cursisten. Edward: “te veel leidt dan tot te weinig. Men onthield al die informatie niet en kon het daardoor ook niet goed gebruiken. Het is voor mij echt een worsteling en leerproces geweest om kennis zo te leren comprimeren en vereenvoudigen, dat die bij mijn cursisten beklijft. Dat zij die kennis begrijpen, onthouden en kunnen gebruiken. De laatste tijd krijg ik nogal eens van hen terug dat ze zich verbazen over de eenvoudige manier waarop zij de voor hen nieuwe vakkennis kunnen leren begrijpen en toepassen. Dat is waarvoor ik het doe!”

Dat te veel tot te weinig leidt, blijkt vooral wanneer brandweermensen hun vakkennis onder tijdsdruk bij een incident moeten toepassen. Edward kan daar vanuit zijn ervaring over meepraten. “In mijn beginjaren als bevelvoerder bevroor ik soms bij een complexe brand omdat alles wat ik waarnam direct een grote hoeveelheid achtergrondkennis bij mij opriep. Dan komen er zoveel overwegingen op je af, dat je als het ware bevriest.

Je weet immers dat je niet de tijd hebt om al die afwegingen te maken en al die kennis toe te passen. Als je dan naar te veel dingen tegelijk moet kijken, doe je uiteindelijk niets of doe je het te laat.” Dus leerde hij zichzelf aan om onder tijdsdruk wat afstand te nemen en tijd te kopen. “Hierdoor creëer ik nu de rust om de kern eruit te halen en het incident op die manier voor mijzelf kleiner te maken. Waardoor ik nu ook veel beter de openingen en mogelijkheden voor een goede aanpak zie.”

Human factor als maatlat

Omdat vrijwel elke brandweerman- of vrouw op een vergelijkbare manier worstelt met de toepassing van kennis en vaardigheden onder tijdsdruk, juicht Edward de sterk toenemende aandacht in het brandweeronderwijs voor de zogenoemde ‘human factor’ toe: “wat mij betreft wordt de human factor de maatlat waarlangs wij nieuwe leerstof leggen, op het moment dat wij die aanbieden aan het veld.”

Het omgaan met de human factor zit volgens Edward in kleine dingen, die desonanks een groot effect kunnen hebben. “Ik neem als OvD letterlijk waar mogelijk afstand van het incident door mijn auto er wat verder vandaan te parkeren. Ook let ik goed op mijn ademhaling. Zit die te hoog? Dan weet ik dat mijn waarneming een tunnel in gaat en mijn blik zich gaat vernauwen. Op het moment dat ik mij bewust wordt van een versnelde ademhaling, neem ik meer tijd om mezelf tot rust te laten komen. Hierdoor ga ik weer beter waarnemen en dat leidt uiteindelijk tot een effectievere inzet.”

Alleen iets doceren wat jezelf begrijpt

De rollen van onderzoeker en docent lopen bij Edward naadloos in elkaar over. Hij deelt zijn zoektocht naar nieuwe, actuele vakkennis en innovatieve oplossingen voor prangende praktijkvraagstukken graag met zijn cursisten. Met als motto dat hij alleen iets doceert wat hij zelf ook echt goed begrijpt. “Een les ontwikkelen en voorbereiden is voor mij als een examen. Het is voor mij een toets of datgene wat ik wil overdragen, ik zelf ook begrijp en beheers. Dat doe ik door de kern van de lesstof samen te vatten in visualisaties en opsommingen, zoals iemand dat doet die zich op een examen voorbereidt. Vervolgens kies ik de werkvormen waarmee ik die gecomprimeerde kennis op een didactisch effectieve manier kan overdragen. In interactie met de cursisten kom ik erachter of mijn samenvatting, visualisering en didactisering van de lesstof goed uitpakt. De verbeterpunten die zij in de evaluatie van mijn les aandragen voer ik door in mijn lesplan, presentatie en werkvormen.”

Omdat Edward vaak bijscholingen over nieuwe landelijk in te voeren thema’s verzorgt, is hij zowel docent als proefkonijn tegelijk. Hij erkent dat dit soms een gezonde spanning met zich meebrengt. “Maar omdat ik daar zelf zo ontzettend veel van leer, vind ik die rol van proefkonijn ook heel waardevol.”

Blended bijscholen

Het moderne brandweeronderwijs is blended: een mix tussen zelfstudie (via onder andere e-learning), klassikaal onderwijs en praktijktraining. Het idee is dat de cursist de theorie zo zelfstandig mogelijk tot zich neemt, zodat er in de klas meer ruimte is voor interactie en casuïstiek. Met een docent die meer coacht dan doceert. Wat vindt een bevlogen docent zoals Edward Huizer van die ontwikkeling? Edward: “binnen de brandweer is blended learning nog een betrekkelijk nieuw fenomeen.

De praktijk leert dat lang niet elke cursist een bijscholing via de ELO Brandweer voorbereidt, ook al wist hij dat dit wel van hem werd verwacht. Daarom vat ik altijd de kern van die voorbereiding in de les samen en stel daar ook toetsende vragen over. Zo kom ik erachter hoe goed het huiswerk is gedaan en maak ik gelijk het overzicht van de lesstof die men in de ELO had moeten doornemen.”

Edward signaleert dat niet alleen vrijwilligers te weinig tijd hebben of nemen voor zelfstudie, maar dat dit ook voor de beroepsbrandweer geldt. Desondanks staat hij niet negatief tegenover blended learning, integendeel. “Ik merk dat cursisten die zich wel voorbereid hebben, gemakkelijker de brug slaan tussen de kern van de lesstof en de verdieping die ik als docent probeer aan te brengen. Wanneer het merendeel van de cursisten het huiswerk heeft gedaan, worden de leerdoelen van mijn les hierdoor uiteindelijk beter haalbaar.” De ervaring van Huizer illustreert dat blended learning niet alleen in leergangen, maar ook in bijscholingen voor de brandweer toegevoegde waarde kan hebben.

De Brandweeracademie als filter

De samenleving wordt complexer en de veiligheidsrisico’s nemen hand over hand toe. Neem de energietransitie. Welke risico’s brengen buurtbatterijen, zonnepanelen en voertuigen op elektriciteit of waterstof met zich mee en wat betekenen die voor het brandweeroptreden? Wat moeten brandweermensen van al die ontwikkelingen weten? Hoe voorkomen we dat we hen overspoelen met vakkennis? Volgens Edward begint het antwoord op die vraag bij onderzoek. Gedegen onderzoek moet duidelijk maken wat de juiste aanpak is van incidenten als gevolg van nieuwe risico’s en ontwikkelingen zoals de energietransitie. Dat levert veel kennis op die niet allemaal kan worden vertaald naar vakbekwaamheid.

Het is volgens Edward aan de Brandweeracademie om een filter tussen kennis en vakbekwaamheid te zetten. “Onderin de trechter van die filter moet alleen die kennis overblijven, die nodig is voor een veilig en effectief brandweeroptreden.” Waarmee hij zegt dat de Brandweeracademie zich in zijn vakbekwaamheidsaanbod moet richten op het overdragen van praktisch toepasbare kennis en handelingsperspectieven.

Het brandweervak wordt onmiskenbaar academischer. In die zin dat nieuwe vakkenis wordt ontleend aan en gevalideerd door onderzoek. Toen Edward ruim twintig jaar geleden aan zijn speurtocht naar de onderbouwing van het brandweervak begon, kon hij alleen putten uit internationale vakliteratuur. Met dank aan universiteiten en onderzoeksinstellingen in o.a. Zweden, Engeland en de VS die zich bezighielden met brandontwikkeling en brandbestrijding. Inmiddels kent Nederland eigen onderzoeksprogramma’s op deze vakgebieden. Deze programma’s worden door het IFV en het brandweerveld in nauwe samenwerking opgezet en uitgevoerd. Edward wordt regelmatig gevraagd om mee te denken over de opzet van dit onderzoek en de interpretatie van de uitkomsten. Een tweede ontwikkeling is de toenemende aandacht voor het leren van praktijkbranden. Als onafhankelijk brandonderzoeker doet Edward daar volop aan mee.

Vakkennis zelf toetsen en valideren

In welk opzicht hebben zowel de experimenten van de Brandweeracademie als het onderzoek naar praktijkbranden het brandweervak veranderd en verrijkt? Heeft dat tot nieuwe inzichten geleid die we twintig jaar geleden nog niet konden afleiden uit het buitenlands onderzoek? Volgens Edward is vooral de combinatie tussen de leerpunten van praktijkbranden en het experimenteel onderzoek belangrijk geweest voor de ontwikkeling van het brandweervak in Nederland.

“Praktijkbranden riepen vragen op over aspecten van brandontwikkeling die we onvoldoende begrepen. Onze hypothesen over de mogelijke antwoorden hebben we vervolgens getoetst aan de hand van experimenten. Zo zijn we er bijvoorbeeld achtergekomen dat de toevoer van lucht de bepalende factor is in de ontwikkeling van een gebouwbrand. In combinatie met de toenemende brandstof die in de vorm van brandgassen bij brand in een modern gebouw vrijkomt, door de opwarming van materialen als gevolg van de brand. We weten nu veel beter hoe rook en lucht (brandgassen en zuurstof) zich bij een brand in een gebouw gedragen en verspreiden, en wat de risico’s zijn wanneer die zijden van de branddriehoek bij elkaar komen. En dus ook wat dit betekent voor de veiligheid en effectiviteit van de brandbestrijding.”

Volgens Edward hebben we nu met de Brandweeracademie zelf de mogelijkheid om inzettactieken- en technieken in eigen land te toetsen en valideren. De resultaten van de experimenten en praktijkonderzoeken van de afgelopen jaren hebben geleid tot de basisprincipes van brandbestrijding. In deze basisprincipes komt al dat onderzoek in samengevatte vorm terug. Edward concludeert uit die resultaten dat hierdoor de les- en leerstof van de afgelopen twintig jaar in de kern met terugwerkende kracht is gevalideerd. En dat die vakkennis daarom ook voor een groot deel overeind kan blijven. Edward schat dat 90% van alle landelijke les- en leerstof over brandontwikkeling en brandbestrijding nog steeds valide is. Met het literatuuronderzoek van twintig jaar geleden brachten we het veld uiteindelijk dus wel op het juiste spoor. Maar het huidige en toekomstige onderzoek is nodig om de actuele vakkennis nog beter te onderbouwen en verfijnen. Zoals de Brandweeracademie momenteel doet met onderwerpen zoals rookverspreiding en rookgaskoeling.

Prioriteiten

Behalve op de genoemde energietransitie moet het brandweerkundig onderzoek zich volgens Edward richten op datagestuurde informatie. “Wanneer je al in de TS real time data krijgt over het object, de omgeving, meteo en de actuele ontwikkeling van het incident, genereert dat de rust die nodig is om later ter plekke tot een weloverwogen verkenning en besluitvorming te komen. Ook kunnen er al op die data gebaseerde handelingsperspectieven aan de bevelvoerder worden voorgelegd. Zodat zijn ideeën over de mogelijke inzet al de juiste richting krijgen.” Volgens Edward komt die innovatie tegemoet aan de al besproken human factor. Hoe sneller incidentmanagers over relevante data beschiken, des te kleiner de kans dat zij bevriezen als gevolg van een overvloed aan irrelevante details en overwegingen.

Een andere prioriteit is wat Edward betreft innovatiegedreven onderzoek. Het huidige onderzoek zit volgens hem nog te dicht tegen conventionele oplossingen aan. “Door meer out of te box te denken kom je eerder op alternatieven uit die de brandweer op termijn vooruit kunnen helpen, zoals nieuwe blusstoffen, blustechnieken en inzettactieken.”

BrandweerNet gaat backstage

De wereld achter het brandweerkundige nieuws ontsluiten. Dat is het doel dat Edward Huizer met BrandweerNet nastreeft. Zijn cursisten vragen hem vaak waar hij bepaalde kennis vandaan haalt en waar ze die bronnen kunnen vinden. “Het is terecht dat brandweermensen kritisch zijn op de herkomst van les- en leerstof. Ze hebben een risicovol vak en zijn alleen bereid om hun manier van werken te veranderen, wanneer ze ook echt overtuigd zijn van het nut en de noodzaak daarvan.” Hij wil die cursisten kunnen doorverwijzen naar BrandweerNet, waarop ze interviews kunnen beluisteren met onderzoekers, experts en ervaringsdeskundigen die de betreffende vakkennis via onderzoek of op een andere manier hebben ontwikkeld.

BrandweerNet gaat dus backstage. Het platform neemt de bezoekers mee op een tour achter de schermen van onderzoek en ontwikkeling in de brandweerkunde. Uiteraard is dat niet alleen interessant voor cursisten van bijvoorbeeld de Brandweeracademie, maar voor iedereen die om welke reden dan ook geïnteresseerd is in nieuwe ontwikkelingen bij de brandweer en de achtergronden daarvan.

Op dit moment biedt BrandweerNet themakanalen over het brandweercongres IFIW, de smokestopper en actieleren bij de brandweer. In 2020 wil Edward starten met een themakanaal over technische brandweerinnovaties. Voor dat doel bezoekt hij onder andere ontwikkelaars, bedrijven en brandweerbeurzen. Wellicht stimuleert BrandweerNet op die manier het innovatiegedreven onderzoek waar Edward naar streeft.

Luisterleren: de kracht van het gesproken woord

Wie nu op BrandweerNet kijkt, treft nog vooral podcasts aan. Waarom kiest Edward ervoor om van BrandweerNet een soort offline radio-omroep te maken? “Ik geloof in de kracht van het gesproken woord. Steeds meer mensen luisteren podcasts. Luisteren kost minder inspanning dan lezen om informatie te consumeren. Tegelijk stimuleert een podcast je hersenen om de context van het interview er als verhaal bij te verzinnen, in de vorm van beelden. Hierdoor leg je veel meer creatieve verbindingen tussen nieuwe en bestaande kennis in je hoofd dan wanneer je dat beeld er direct bij krijgt, zoals in een videolog (vlog)”. Edward noemt dit luisterleren.

Edward sluit niet uit dat hij zijn podcasts gaat aanvullen en verrijken met vlogs. Hij is dat sowieso al van plan met de innovatieve thema’s die hij dit jaar wil introduceren op BrandweerNet, na zijn bezoek aan de beurs in Hannover. En voor mensen die graag lezen zijn er de blogs waarmee de podcasts worden ingeleid, toegelicht en samengevat. “Ik ben een groot voorstander van audiovisuele kennisoverdracht. Ik zie audiovisuele presentatievormen als een gereedschapskist en niet als een doel op zich. Het gaat erom dat je steeds per thema, doelgroep en context het juiste gereedschap of de combinatie van gereedschappen kiest. Met als achterliggende idee dat mensen beter leren wanneer meerdere zintuigen worden aangesproken. De informatie beklijft dan gewoon beter.” Die benadering van kennisoverdracht en kennisverwerking gaan we ongetwijfeld op BrandweerNet terugzien.

Wanneer is BrandweerNet voor Edward een succes? “Het is voor mij – en hopelijk ook voor het brandweerveld – een succes wanneer je niet meer hoeft na te denken over de plek waar je belangrijke achtergronden van het brandweerkundig nieuws kunt vinden.”